Γεια σας!
Στην 3η γυμνασιου, η καθηγητρια της βιολογιας μας εκανε μαθημα για το AIDS.
Aπο τοτε παντα ειχα μια παιδικη φοβια για τον ιο, την οποια ποτε δεν ξεπερασα.
Σημερα είμαι 40 ετων πια και βρεθηκα θετικος στον hiv.
Ηταν σαν να ηξερα ότι θα κολλησω και η ανακοινωση του γιατρου δεν με εξεπληξε!
Νομιζω ότι το συμπαν πραγματοποιει αυτό που μας απασχολει!
Ειτε είναι καλο ειτε κακο!
Τις πρωτες μερες νομιζω ότι θρηνουσα, αλλα ουτε εγω δεν το πιστευα.
Οποτε μετα ειπα στον εαυτο μου: "σταματα τα κλαψουρίσματα" και προχώρα.
Ο κολλητος μου φιλος είναι ακομα στη φάση της αρνησης.
Ακόμα μου λεει ότι μαλλον εχω καποιο αυτοανοσο νόσημα, ή ότι με επληξε η ραδιενεργια του Τσερνομπιλ παλια και τωρα εγινε καποια βλαβη στα αντισώματα ή ότι με εχουν ψεκασει τα αεροπλάνα!
Ο hiv ηρθε σε μια στιγμη οπου ειχα κανει μια μεγαλη στροφη στην ζωη μου.
Ειχα ξεκινησει ένα καινουργιο κυκλο ζωης και ημουν πολύ χαρουμενος γιαυτο. Έτσι νομιζα, αλλα δεν ημουν!
Τωρα είμαι πολύ χαρουμενος, γιατι η αρρωστια με εκανε να το καταλαβω, να εκτιμησω τη ζωη!
Θεε μου, εχω τοσα πολλα πραγματα να κανω στο μέλλον.
Ναι, με απασχολει κι εμενα ο φοβος του θανατου, με απασχολει κι εμενα πως θα το ανακοινωσω στα αδελφια μου, με απασχολει κι εμενα το κοινωνικό στιγμα που θα αντιμετωπίσω.
Περασα και εγω απ' όλα τα σταδια πενθους: αρνηση, θυμος, διαπραγματευση, καταθλιψη, αποδοχή!
Όμως ρε παιδια, θελω να ζησω και οσο ζησω θα κανω όλα οσα θελω στην ζωη μου για να νιωθω πληρης!
Δεν υπαρχει μαγικη συνταγή.
Απλα βγες εκει εξω και ζησε.
Ευχαριστω για την αναγνωση!
210-7222222
Υπουργείο Υγείας - Οδηγία Υ1/3239/2000
