Γειά σε όλους!
Είμαι 35 χρονών και εδώ και ένα χρόνο οροθετικός.
Ξεκίνησα αμέσως αγωγή μετά από σύσταση του γιατρού, μιας και η
διάγνωση έγινε σε πολύ σύντομο διάστημα από τη μετάδοση.
Πέρασα
πολύ δύσκολα για αρκετούς μήνες αλλα σε αυτό το διάστημα έμαθα να
προσέχω και να φροντίζω τον εαυτό μου περισσότερο από πριν.
Έκοψα το τσιγάρο, το ποτό και ξεκίνησα να αθλούμαι πιο
συστηματικα.
Από θέμα χαρακτήρα, η αλλαγή συνεχίζεται, αλλα ο
καινούριος μου εαυτός μου φαίνεται καλύτερος από τον προηγούμενο.
Έγινα πιο αποφασιστικός, πιο διεκδικητικός, έχω πιο ξεκάθαρους
στόχους στη ζωή μου και μπορώ να ξεχωρίσω τα σημαντικά από τα
ασήμαντα, σε τι πρέπει να δώσω αξία και σε τι όχι.
Είπα στους γονείς μου
ότι είμαι gay, επιτέλους!! και ότι είμαι οροθετικός.
Ωρίμασα πολύ
γρήγορα.
Βέβαια κάθε μέρα πρέπει να παίρνω τα φάρμακά μου και σε ένα
προσφατο ταξίδι που χάθηκε η βαλιτσα μου στην οποία είχα μέσα τα
φάρμακα, συνειδητοποίησα τι σημαίνει να πάσχεις
από χρόνιο νόσημα και να εξαρτάται η ζωή σου από φάρμακα.
Όμως υπαρχουν φάρμακα!
Ζω απολύτως φυσιολογικά, κάνω μια ζωή
πολύ καλύτερη απο πριν και αντιμετωπίζω τη ζωή πολύ αισιόδοξα
και με λιγοτερο αγχος, καθώς όταν σου συμβεί αυτό που
φοβάσαι περισσότερο, τι άλλο μένει να φοβηθείς;
HIV σημαίνει ότι πάσχεις από ένα χρόνιο νόσημα για το οποίο υπάρχει
πολύ καλή φαρμακευτική αγωγή και έχει πολύ καλό προσδόκιμο ζωής.
Αν αισθάνεσαι βρώμικος, σιχαμερός κλπ είναι κάτι που ήδη το είχες
μέσα σου και απλά περίμενε την αφορμή για να εκδηλωθεί.
Αυτό που έχω να πω είναι, ότι η ζωή είναι πάρα πολύ όμορφη και έτσι
κι αλλιώς σύντομη, ας μην την κάνουμε πιο δύσκολη απ ότι χρειάζεται.
Τελικά ότι δε σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατο.
Καλή συνέχεια σε
όλους.
210-7222222
Υπουργείο Υγείας - Οδηγία Υ1/3239/2000
